“Yerde duran bavula bir tekme attım. Yarı yarıya dolu bavul ters dönerken bir kâğıt düştü.” Bir fotoğrafla başlayan, bir kadının portresinden hayatın kıyısına uzanan bir anlatı. Güzide Ertürk’ün ilk öykü kitabı, kimliğin sınırlarını ve bellekle yüzleşmenin acısını araştırıyor.
Yazarın edebiyat sahnesindeki ilk adımı; sonraki kitaplarına uzanan sesin tohumlarını taşıyor.